10-05-05

Nekpijn & Whiplash

Nekpijn, met o.a. whiplash

Van ‘stijve nek’, nekhernia en brachialgie

Bij de nek vinden we dezelfde problematiek terug als bij de lagerug. Ook hier zijn het dikwijls de tussenwervelschijven en de facetgewrichtjes die de pijn uitlokken, de oorzaak is meestal overbelasting.

Zoals bij de lagerug de woorden lumbago, hernia en ischias worden gebruikt om bepaalde aandoeningen aan te duiden, spreken we bij de nek van ‘stijve nek’, nekhernia en brachialgie.

En zoals bij de lagerug maken we onderscheid tussen klachten die door flexie (buigen zoals bij lezen) uitgelokt worden en klachten die door extentie (strekken zoals bij het schilderen van het plafond) uitgelokt worden.

De problematiek van biomechanische nekklachten is gelijklopend aan deze bij de lagerug. Waar we bij rugpijn spreken over Ischias (ook wel Ischialgie) spreken we bij nekpijn over Brachialgie (nu met uitstralende armpijn). Ook de degeneratieve processen van de kleine gewrichtjes komen voor bij de nek. Dus ook een (nu een cervicale = van de nek) stenose staat op het menu van de mogelijkheden.
(Zie voor stenose onder de rubriek 'Rugpijn')

Er zijn echter ook nekspieren die ons dikwijls parten spelen, namelijk de scalenusspieren. Het zijn spieren die hard werken maar die luid van zich laten horen (of eerder voelen) wanneer we onzorgvuldig met ze omgaan. We stellen ze voor.

De Scalenusspieren

De scalenusspieren bevinden zich aan de voor- en zijkant van de hals. Zij controleren de positie van het hoofd op de romp bij zitten en staan. Vandaar dat zij tijdens de dag continu belast worden. Enkel in lighouding kunnen ze uitrusten.

Verder werken ze als (hulp)ademhalingsspier en zijn het vaak de eerste spiervezels die bij stress en angst worden aangespannen.

Bij werken met de handen voor het lichaam (pianospelen, de krant lezen, groenten schillen, afwassen en zeker ook bij ongesteund computerwerk) zijn ze erg actief.

De scalenusspier is een spier uit het houdingsapparaat en werkt zonder dat wij er ons van bewust zijn. Dit in tegenstelling tot een spier uit het bewegingsapparaat waarbij we meestal bewust de beweging uitvoeren.

Een goed voorbeeld hiervan is aardappelen schillen: we hanteren bewust de hand die de aardappelen schilt (spieren van het bewegingsapparaat), maar om dat te kunnen moeten we onze armen voor ons houden en dat is de taak van de spieren uit het houdingsapparaat.

Omdat we ons niet bewust zijn van de werking van die spieren (en er dus ook nooit bewust bij nadenken) bestaat de kans dat we ze gemakkelijk overbelasten en blijven overbelasten, ook als het pijn doet.


|

De commentaren zijn gesloten.